عشق…
هنگامی که عشق به شما اشارتی کرد،ازپی اش بروید ، هر چند راهش سخت وناهموارباشد.
هنگامی که با بالهایش شما را در برمیگیرد،تسلیمش شوید،گرچه ممکن است تیغ نهفته در میان پرهایش مجروحتان کند.
وقتی با شما سخن میگوید باورش کنید،گرچه ممکن است صدایش رویاهایتان راپراکنده سازد،همانگونه که باد شمال باغ را بی بر میکند.
عشق تنها آزادی در دنیاست ،زیرا چنان روح را تعالی میبخشد که قوانین بشری وپدیده های طبیعی مسیر آن را تغییر نمیدهند.
جبران خلیل جبران
آفرین. سمیه.
توسط: علی در نوامبر 8, 2007
در 7:31 ب.ظ.